apoptosis

  A, ENG-THA

apoptosis

 

คำนาม คำทางสรีรวิทยา

(แอบ-พับ-′โท-เซิส-ส) หรือ (แอบ-พะ-′โท-เซิส-ส)

 

apoptosis หมายความว่า อะพอพโทซิส หรือ การทำลายตัวเองของเซลล์ ซึ่งคือกระบวนการการตายของเซลล์ที่เกิดขึ้นจากกลไกของเซลล์เองที่ถูกโปรแกรมไว้ให้เซลล์ตายไปตามธรรมชาติ ดังนั้นอาจรู้จักกันในชื่อ programmed cell death (การตายของเซลล์ที่ถูกโปรแกรมไว้) หรือ cellular suicide (การฆ่าตัวเองของเซลล์หรือการทำลายตัวเองของเซลล์)

การตายของเซลล์จะเกิดขึ้นได้สองวิธีในสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์คือ necrosis ซึ่งเป็นการตายของเซลล์จากการที่เซลล์ได้รับบาดเจ็บหรือเสียหายจากแรงกระทำภายนอกเซลล์ และ apoptosis ซึ่งเป็นกระบวนการทำลายตัวเองของเซลล์จากภายในเซลล์เอง

เซลล์จำนวนมากในร่างกายของมนุษย์มีความสามารถที่จะทำลายตัวเองได้ ซึ่งเป็นกลไปธรรมชาติเกิดขึ้นเพื่อกำจัดเซลล์ที่ไม่จำเป็นสำหรับร่างกายแล้ว เช่น เพื่อรักษาความสมดุลของเซลล์ในร่างกายจากการที่เซลล์ใหม่สร้างขึ้นมาทดแทน หรือเซลล์บางเซลล์มีความผิดปกติและอาจทำร้ายเซลล์อื่นที่เหลือหากไม่กำจัดไปเช่นเซลล์ที่ติดเชื้อไวรัสหรือมีดีเอ็นเอเสียหาย

เมื่อเซลล์หนึ่งเข้าสู่ apoptosis โปรตีนที่เรียกว่า caspases ก็จะเริ่มทำงานสลายองค์ประกอบต่าง ๆ ที่จำเป็นสำหรับการมีชีวิตอยู่ของเซลล์หนึ่ง และจะกระตุ้นในการผลิตเอนไซม์ที่เรียกว่า DNases ซึ่งจะทำลายอีเอ็นเอในนิวเคลียส และเซลล์นั้นก็จะลีบลงและถูกทำลายไปโดย macrophages

 

 

ตัวอย่าง Anticancer treatments activate apoptosis in cancer cells—but also in healthy developing tissues, putting young cancer patients at high risk of tissue damage. อธิบายหรือแปลว่า การรักษาด้วยยาต้านมะเร็งจะไปทำให้อะพอพโทซิสเกิดขึ้นในเซลล์มะเร็ง แต่(อะพอพโทซิส)ก็จะเกิดขึ้นในเนื้อเยื่อดีที่กำลังพัฒนาด้วย ซึ่งทำให้ผู้ป่วยโรคมะเร็งที่ยังมีอายุน้อยมีความเสี่ยงสูงจากความเสียหายของเนื้อเยื่อ

 

 

ดู necrosis