bandit

  B, ENG-THA

bandit

 

คำนาม พหูพจน์ bandits; หรือพหูพจน์อาจเขียน banditti

(′แบน-ดิต-ท)

 

bandit หมายความว่า

โจร หรือ อาชญากร ซึ่งคือผู้ที่อาศัยอยู่โดยการปล้นผู้อื่นโดยการใช้อาวุธ

ตัวอย่าง 

The bandits shot through the door, hurting our baby, right above her eye and in her arm. อธิบายหรือแปลว่า กลุ่มโจรยิงผ่านประตูเข้ามา ได้ทำร้ายลูกของเราที่เหนือตาและแขนของเธอ

 

An official of the U.S. Border Patrol discovers a fellow serviceman is helping bandits smuggle guns into Mexico. อธิบายหรือแปลว่า เจ้าหน้าที่ตำรวจตระเวนชายแดนของสหรัฐฯได้ค้นพบว่าเจ้าหน้าเพื่อนร่วมงานกำลังช่วยเหลือกลุ่มโจรลักลอบขนปืนเข้าไปในเม็กซิโก

 

2  คำทางทหารไม่เป็นทางการ bandit หมายความว่า เครื่องบินข้าศึก