birch

  B, ENG-THA

birch

 

คำนาม พหูพจน์ birches หรือเรียกว่า birch tree; birch trees

(′เบอร๋ช-ช)

 

birch หมายความว่า

1  birch หรือ birch tree หมายความว่า ต้นเบิร์ช หรือ เบิร์ช ซึ่งคือต้นไม้เนื้อแข็งเมืองหนาวที่มีเปลือกบาง ๆ สีขาวมักจะลอกออกได้ง่าย ในเมืองหนาวมักใช้ทำไม้ฟืนให้ความร้อน

birch tree ช่วงฤดูใบไม้ล่วง

ตัวอย่าง Children are playing around the birch trees. อธิบายหรือแปลว่า เด็กๆกำลังเล่นอยู่รอบ ๆ ต้นเบิร์ช

 

2  ไม้จากต้นเบิร์ช

 

ตัวอย่าง Birch is used as firewood because of its high calorific value per unit weight and unit volume. อธิบายหรือแปลว่า ไม้จากต้นเบิร์ชใช้เป็นฟืนเพราะมีค่าความร้อนต่อหน่วยน้ำหนักและปริมาตรหน่วยสูง

 

3  ในสมัยโบราณ birch ยังหมายความว่า ไม้เรียว เนื่องจากทำจากไม้ของต้น birch ซึ่งเป็นไม้เนื้อแข็ง

ตัวอย่าง He carries a birch to whip bad children and sometimes a basket or sack for kidnapping them. อธิบายหรือแปลว่า เขาถือไม้เรียวเพื่อที่จะหวดเด็กที่ไม่ดีและบางครั้งก็มีตะกร้าหรือกระสอบสำหรับการลักพาตัวพวกเขา(เด็กๆ)

 


 

คำกริยา birches; birched; birched; birching

 

birch หมายความว่า หวด(ใครบางคน) หรือ ฟาด(ใครบางคนด้วยไม้เรียว) หรือ โบย(ใครบางคนด้วยไม้เรียว) หรือ เฆี่ยนตี(ใครบางคนด้วยไม้เรียว)

ในรูป passive (be) birched หมายความว่า ถูกหวด หรือ ถูกฟาด หรือ ถูกโบย หรือ ถูกเฆี่ยนตี

ปัจจุบันการเฆี่ยนตีเป็นสิ่งกฎหมายในประเทศตะวันตกดังนั้น birch ในควาหมายของคำกริยาอาจกลายเป็นของอดีต

 

ตัวอย่าง He would attempt to birch them into submission. อธิบายหรือแปลว่า เขาจะพยายามฟาดพวกเขาจนยอมจำนน