carotene

  C, ENG-THA

carotene

 

คำนาม คำทางเคมี  หรือเรียกว่า beta-carotene หรือเขียน beta carotene;

(′แค-ระ-‚ทีน)

 

carotene หมายถึง แคโรทีน ซึ่งคือสารประกอบในผักหรือผลไม้ที่ทำให้ผักและผลไม้นั้นมีสีเหลืองหรือส้มหรือสีแดง เมื่อพูดถึง carotene ส่วนมากจะหมายถึง beta-carotene ซึ่งคือ เบต้าแคโรทีน คือชนิดของแคโรทีนที่มีความสำคัญกับเซลล์ในสิ่งมีชิวิตและเป็นสารตั้งต้นของวิตามินเอ

carotene มีรากคำมาจากภาษาลาติน carota ที่เป็นแปลว่า แครอท ซึ่งเป็นรากคำของคำว่า carrot (แครอท)ด้วย

 

ตัวอย่างประโยค 

The fruit is packed with beta carotene, another antioxidant important for immunity, cancer prevention and eyesight. อธิบายหรือแปลได้ว่า ผลไม้ประกอบด้วยเบต้าแคโรทีน ซึ่งเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่สำคัญสำหรับภูมิคุ้มกัน ป้องกันโรคมะเร็ง และสำคัญสำหรับสายตา

 

Rice contains no beta carotene, so it’s impossible to introduce it without genetic engineering. อธิบายหรือแปลได้ว่า ข้าวไม่มีเบต้าแคโรทีน ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้ข้าวมี(เบต้าแคโรทีน)โดยปราศจาก(การทำ)วิศวกรรมพันธุกรรม