dissociate, dissociation

  D, ENG-THA

dissociate

 

คำกริยา dissociates; dissociated; dissociating

(ดีส-′โซ-ชิ-เอต-ท)

 

dissociate หมายความว่า

1 เมื่อใช้ในรูป dissociate + (oneself) + from + (someone/something) หมายความว่า แยกตัวเองออกจาก(คนหรือบางสิ่งบางอย่าง)  การแยกกันนี้ก็คือการไม่เกี่ยวข้องกันอีกต่อไป

ตัวอย่าง  It is getting harder for the president to dissociate himself from the scandal. อธิบายหรือแปลว่า มันยากมากขึ้นสำหรับประธานาธิบดีที่จะแยกตัวเองออกจากเรื่องอื้อฉาว

 

2 บางครั้งใช้ในรูป dissociate + (/something) + from + (another thing) หมายความว่า แยก(บางสิ่ง)ออกจาก(อีกสิ่งหนึ่ง)  การแยกกันนี้ก็คือการไม่เกี่ยวข้องกันอีกต่อไป

ตัวอย่าง Almost the first lesson they learn is how to dissociate emotion from reason.  อธิบายหรือแปลว่า เกือบจะเป็นบทเรียนแรกที่พวกเขาเรียนรู้คือการแยกความรู้สึกออกจากเหตุผล

 

3 (คำทางเคมี) แยกโมเลกุลออกจากันเป็นอะตอม

ตัวอย่าง These compounds are dissociated by solar radiation to yield atoms of chlorine. อธิบายหรือแปลว่า  สารประกอบเหล่านี้ถูกแยกโมเลกุลโดยรังสีแสงอาทิตย์เพื่อให้ได้อะตอมของคลอรีน

 


 

dissociation

 

คำนาม

(ดีส-โซ-ชิ-′เอ-ชั่น)

 

dissociation หมายความว่า

1  การแยกออกจากกัน หรือ การไม่เกี่ยวข้องกัน

ตัวอย่าง  We in the West honor a long-standing dissociation between church and state. อธิบายหรือแปลว่า เรา(ประเทศ)ทางตะวันตกเชื่อในการแยกออกจากกันระหว่างโบสถ์(ในที่นี้หมายถึงศาสนา)กับรัฐเป็นเวลานานแล้ว

 

2 (คำทางจิตเวช) การเก็บตัวเอง ซึ่งคือการแยกตัวออกจากสังคมที่เป็นภาวะทางจิต

ตัวอย่าง The role of dissociation due to trauma is increasingly recognized as more fundamental. อธิบายหรือแปลว่า บทบาทของการเก็บตัวเองเนื่องจากความชอกช้ำทางจิตถูกมากขึ้นว่าเป็นสิ่งสำคัญพื้นฐานมากกว่า

 

3 (คำทางเคมี) การแยกโมเลกุลออกเป็นอะตอม