dissuasion

  D, ENG-THA

dissuasion

 

คำนาม

(ดีส-′เว-ชั่น)

 

dissuasion หมายความว่า การกลี้ยกล่อม (ไม่ให้ใครบางคนทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง) ซึ่งคือการพยายามพูดชักจูงใครคนหนึ่งไม่ให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ในภาษาพูดภาษาไทยจะพูดกันว่า การห้าม(ใครบางคนไม่ได้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง) แต่ในภาษาอังกฤษคำว่า ห้าม คือบังคับ ทุกคนมีสิทธิ์ในการทำสิ่งที่ตนต้องการ ในภาษาอังกฤษคำว่า ห้าม จะใช้เฉพาะสำหรับผู้มีอำนาจห้ามผู้ไม่มีอำนาจ

ตัวอย่าง

His attempts at dissuasion were everywhere met with rebuff. ความหมาย

 

On the other hand he knew from experience that when the king had something in view and was opposed in the undertaking, no dissuasion was of avail. ความหมาย

 

No dissuasion could avail; but no sooner did she arrive at Coppet than the mean soul of Napoleon sought revenge by exiling her also. ความหมาย