gust

  ENG-THA, G

gust

 

คำนาม พหูพจน์ gusts

(กัส-ส-ท)

 

gust หมายความว่า

1 a gust หรือ a wind gust หรือ a gust of wind หมายความว่า ลมกระโชก ซึ่งคือลมที่อยู่ ๆ ก็พัดแรงขึ้นในช่วงเวลาหนึ่งแล้วก็หายไปจะไม่ได้พัดอยู่สม่ำเสมอ โดยทั่วไปช่วงเวลาของ a gust จะน้อกกว่า 20 วินาที่

ตัวอย่าง

An hour later violent gusts started blowing down from the desert, and the wind and rip currents conspired to carry him out to sea. ความหมาย

 

Strong gusts of wind have weakened the structure of the building. Windy today with gusts of up to 40 miles per hour.  ความหมาย

 

2  gust of (something) หมายความว่า การผุดเกิดขึ้นของ(สิ่งใดสิ่งหนึ่ง) หรือ การเกิดขึ้นของ(สิ่งใดสิ่งหนึ่ง) ซึ่งคือการที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งจู่ ๆ ก็เกิดขึ้นอย่างหนัก อุปมาอุปไมยเหมือนการกระโชกของลม เช่น a gust of rain, a gust of laughter

ตัวอย่าง Methuselah held his sides as he spoke between gusts of merriment. ความหมาย

 

 


 

gust

 

คำกริยา gusts; gusted; gusted; gusting

 

gust หมายความว่า พัดกระโชก ซึ่งพัดแรงเป็นช่วง ๆ ของลมกระโชค

ตัวอย่าง

The wind gusted over her, whipping her hair around her face. ความหมาย

 

Winds is gusting at up to 60 miles per hour. ความหมาย