imbecile

  ENG-THA, I

imbecile

 

คำนาม imbeciles

(′อิม-บะ-เซิล-ล)

 

imbecile มีรากความหมายมาจากคำในภาษาละติน ภาษาอังกฤษในช่วงศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 ถือเป็นคำทางการในทางการแพทย์ที่ใช้หมายถึงคนปัญญาอ่อนคือมีไอคิวต่ำ  แต่ปัจจุบันถือเป็นคำด่าหรือคำหมิ่นประมาท

1  (คำด่าหรือคำหมิ่นประมาท) คนปัญญาอ่อน หรือ คนโง่

ตัวอย่าง He looks at me like I’m an imbecile for asking. อธิบายหรือแปลว่า เขามองฉันเหมือนฉันเป็นคนปัญญาอ่อนที่ถามออกไป

 


 

คำคุณศัพท์

 

imbecile หมายความว่า ปัญญาอ่อน หรือ โง่

ตัวอย่าง She asked them each in turn, hurrying through her questions, scarcely waiting to hear the unusually imbecile answers. อธิบายหรือแปลว่า เธอถามพวกเขาแต่ละคนสลับกัน รีบถามคำถามของเธอ (และเธอ)แทบจะไม่ต้องรอฟังคำตอบที่ปัญญาอ่อน