impose

  ENG-THA, I

impose

 

คำกริยา imposes;  imposed;  imposing

(อิม-โพซ-ซ)

 

impose ( on ) หมายความว่า

1 บังคับ หรือ กำหนด(ใช้กฏ หรือ ระเบียบ ใช้มากกับเรื่องเกี่ยวกับภาษี)

(ตัวอย่าง The council has imposed a ban on alcohol in the city parks. อธิบายหรือแปลได้ว่า สภาได้บังคับห้ามดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในสวนสาธารณะของเมือง)

 

2 เอาเปรียบ (ใครบางโดยการบังคับ)

(ตัวอย่าง she realized that she had imposed on Mark’s kindness. อธิบายหรือแปลได้ว่า เธอตระหนักว่าเธอได้เอาเปรียบจากความใจดีของมาร์ค)

 


 

คำนาม imposition

 

imposition หมายความว่า

1 การบังคับ (ใช้กฏ หรือ ระเบียบ ใช้มากกับเรื่องเกี่ยวกับภาษี)

(ตัวอย่าง the imposition of martial law. อธิบายหรือแปลได้ว่า การบังคับใช้กฎอัยการศึก)

2 การเอาเปรียบ (ใครบางโดยการบังคับ)

(ตัวอย่าง I hope the drive to the airport isn’t an impositionอธิบายหรือแปลได้ว่า ฉันหวังว่าขับรถไปยังสนามบินไม่ได้เป็นการเอาเปรียบ)