oxidation

  ENG-THA, O

oxidation

 

คำนาม คำทางเคมี

(′อ๊อก-สะ-เด-ชั่น)

 

oxidation หมายความว่า ออกซิเดชัน หรือ ปฏิกิริยาออกซิเดชัน หรือ ออกซิเดชั่น หรือ ปฏิกิริยาออกซิเดชั่น ซึ่งคือปฏิกิริยาทางเคมีที่เกิดขึ้นเมื่อสารหนึ่งมีอะตอมของโมเลกุลขาดอิเล็กตรอนไปจึงไม่เสถียรและจะเข้าจับรวมตัวกับอิเล็กตรอนของออกซิเจนที่มีอยู่ทั่วไปทำให้เกิดเป็นสารประกอบใหม่ที่เรียกว่า oxide (ออกไซด์) เช่น สนิมคือ irone oxide เกิดขึ้นจากรวมตัวของโมเลกุลของอะตอมของเหล็กที่ขาดอิเล็กตรอนไปเข้าจับรวมตัวกับอิเล็กตรอนของ

ภาพโดย The LibreTexts libraries

ออกซิเจนซึ่งกระบวนการการจับรวมตัวกันเรียกว่า oxidation

 

 

 

ตัวอย่าง

However, these oils are much more prone to oxidation in the body than the saturated fat in dairy. อธิบายหรือแปลว่า อย่างไรก็ตามน้ำมันเหล่านี้มีแนวโน้มที่จะเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชั่นในร่างกายมากกว่าไขมันอิ่มตัวในผลิตภัณฑ์นม

 

In the case of coal, oxidation of the impurities in coal also absorbs heat, forming ash. อธิบายหรือแปลว่า ในกรณีของถ่านหินปฏิกิริยาออกซิเดชั่นจากสิ่งเจือปนในถ่านหินก็จะดูดซับความร้อนซึ่งทำให้เกิดเป็นเถ้า