pellagra

  ENG-THA, P

pellagra

 

คำนาม คำทางการแพทย์

(พะ-′แล-กระ) หรือ (พะ-′เล-กระ)

 

pellagra หมายความว่า โรคเพลแลกรา หรือ โรคเพลลากรา ซึ่งคือโรคขาดสารไนอาซิน (niacin) ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่งของวิตามินบี หรืออาจขาดสาร ทริปโตแฟน (tryptophan) ซึ่งเป็นกรกอะมิโนชนิดหนึ่ง

อาการของ pellagra ได้แก่ ผิวหนังอักเสบ ท้องร่วง ภาวะสมองเสื่อม และเป็นแผลในปาก  ส่วนของของผิวหนังที่โดนแสงแดดหรือการเสียดสีบ่อย ๆ มักจะได้รับผลกระทบก่อน เมื่อเวลาผ่านไป ผิวที่ได้รับผลกระทบอาจมีสีเข้มขึ้น แข็งขึ้น ลอกออก หรืออาจมีเลือดออกได้

pellagra มีอยู่ด้วยกันสองชนิดคือ primary pellagra (โรคเพลแลกราปฐมภูมิ) และ secondary pellagra (โรคเพลแลกราทุติยภูมิ)

โรคเพลแลกราปฐมภูมิจะเกิดขึ้นจากได้รับสารไนอาซิน (niacin) หรือ ทริปโตแฟน (tryptophan) จากอาหารไม่เพียงพอ ทริปโตแฟนสามารถเปลี่ยนเป็นไนอาซินได้หากได้ร่างกายได้รับไนอาซินไม่เพียงพอ ส่วนโรคเพลแลกราทุติยภูมิเกิดขึ้นเมื่อร่างกายไม่สามารถดูดซับไนอาซินได้ถึงแม้จะรับประทานเข้าไปเพียงพอก็ตาม

ตัวอย่าง

A lack of B vitamins, for instance, caused beriberi and pellagra. ความหมาย

 

He later worked as a nutrition scientist at Clemson University, where he developed a method to add niacin to grits to combat a disease known as pellagra. ความหมาย