solitude

  ENG-THA, S

solitude

 

คำนาม

(ซอ-ละ-ทูด-ด)

 

solitude เป็นคำที่มาจากภาษาลาติน solus ที่แปลว่า ตามลำพัง ในปัจจุบันภาษาอังกฤษมีความหมายในทำนองนั้นอยู่ดังนี้

1  ความสันโดษ หรือ การอยู่ตามลำพัง ซึ่งคือภาวะที่อยู่ตามลำพังคนเดียว ในความหมายนี้จะให้ความหมายในทางบวกของความรู้สึกถึงความสงบ ซึ่งเป็นภาวะที่ห่างไกลจากความวุ่นวายของผู้คนจำนวนมาก

ตัวอย่าง  I used to treasure my moments of solitude sitting in the bathroom with a book. อธิบายหรือแปลได้ว่า ฉันเคยให้คุณค่าช่วงเวลาของความสันโดษของฉันที่นั่งอยู่ในห้องน้ำกับหนังสือ  – ซึ่งคือการอยู่ตามลำพังในห้องน้ำ

 

2  ความโดดเดี่ยว ของสถานที่ที่ไม่มีผู้คน เช่น ในทะเลทรายหรือในป่าเป็นสถานที่โดดเดี่ยวเพราะไม่มีผู้คนอยู่

ตัวอย่าง  I enjoyed the peace and solitude of the woods. อธิบายหรือแปลได้ว่า ฉันชอบความสงบและความโดดเดี่ยวของป่า